Standardowy okres wypowiedzenia umowy na energię dla firmy wynosi zazwyczaj od 1 do 3 miesięcy ze skutkiem na koniec miesiąca kalendarzowego, przy czym dokładny termin zależy od formy kontraktu. W przypadku umów na czas określony wcześniejsze rozwiązanie umowy może wiązać się z dodatkowymi kosztami.
- Kontrakty bezterminowe: Przewidują najczęściej klasyczny, 1-miesięczny lub 3-miesięczny okres wypowiedzenia, co daje CFO dużą elastyczność i pozwala na szybką zmianę sprzedawcy w celu optymalizacji ceny za megawatogodzinę (MWh).
- Kontrakty na czas określony: Rozwiązanie umowy przed upływem terminu (np. przed końcem 24 miesięcy) wiąże się zazwyczaj z koniecznością zapłaty kary umownej lub tzw. opłaty prolongacyjnej, określonej w Ogólnych Warunkach Umowy (OWU).
- Automatyczne przedłużenie: Warto sprawdzić klauzule w OWU – niektóre kontrakty B2B po okresie fiksacji cen przechodzą automatycznie w tryb bezterminowy z cennikiem dynamicznym, gdzie okres wypowiedzenia ulega zmianie.
- Procedura pełnomocnictwa TPA: Udzielenie nowemu dostawcy pełnomocnictwa Third Party Access (TPA) pozwala na automatyczne zsynchronizowanie okresu wypowiedzenia starej umowy z datą wejścia nowego kontraktu do Operatora Systemu Dystrybucyjnego (OSD).
- Rozliczenie końcowe dla PPE: Po upływie okresu wypowiedzenia OSD dokonuje odczytu końcowego licznika, co zamyka rozliczenia danego Punktu Poboru Energii (PPE) i generuje ostatnią fakturę ustrukturyzowaną w systemie KSeF.