Rachunek za prąd dla firmy zawiera opłaty za faktycznie zakupiony towar (energię czynną) oraz regulowane koszty jego fizycznego przesyłu (dystrybucję), z czego największy wpływ na końcowe wydatki mają wahania cen giełdowych, kary za energię bierną oraz opłata mocowa. Dokładna struktura faktury precyzyjnie rozdziela koszty rynkowe, podlegające negocjacjom handlowym, od sztywnych opłat państwowych.
- Koszt energii czynnej (rynkowy): Obejmuje wycenę rzeczywistego zużycia w megawatogodzinach (MWh). Stawka ta zależy bezpośrednio od wybranego modelu zakupu – w cennikach dynamicznych (SPOT) opiera się na godzinowych notowaniach Towarowej Giełdy Energii (TGE), a w modelach Fixed Price jest zamrożona na stałym poziomie.
- Regulowane opłaty przesyłowe OSD: Składają się z opłat sieciowych (stałych i zmiennych), jakościowych oraz przejściowych doliczanych przez Operatora Systemu Dystrybucyjnego (OSD). Ich stawki są niezależne od sprzedawcy i co roku odgórnie zatwierdza je Urząd Regulacji Energetyki (URE).
- Narastająca ustawowa opłata mocowa: Koszt wspierający utrzymanie rezerw w systemie krajowym. Jest kalkulowany na podstawie wolumenu energii pobranej przez Punkt Poboru Energii (PPE) w dni robocze w godzinach szczytowego obciążenia (7:00–22:00), stanowiąc potężną pozycję kosztową dla zakładów pracujących w dzień.
- Kary za ponadnormatywną energię bierną: Koszty techniczne doliczane przez dystrybutora za pobór energii indukcyjnej lub pojemnościowej (w jednostkach kvarh). Występują najczęściej po modernizacji parku maszynowego lub oświetlenia i mogą zostać całkowicie zlikwidowane poprzez montaż układów kompensacji.
- Obciążenia fiskalne w kodzie KSeF: Faktura obowiązkowo wyodrębnia podatek akcyzowy, koszty certyfikacji odnawialnych źródeł (OZE) oraz podatek VAT, co w postaci jednolitego kodu XML trafia bezpośrednio do Krajowego Systemu e-Faktur (KSeF).