Opłaty dystrybucyjne na rachunku oznaczają regulowane przez państwo koszty fizycznego transportu prądu przez sieć kabli, transformatorów i stacji przesyłowych bezpośrednio do obiektów firmy. Są one naliczane przez przypisanego do danego regionu operatora sieci i stanowią pozycję niezależną od ceny zakupu samej energii jako towaru.
- Składnik sieciowy stały: Miesięczny ryczałt pobierany przez Operatora Systemu Dystrybucyjnego (OSD) za samo utrzymanie gotowości technicznej przyłącza i rezerwacji sieci dla zadeklarowanej w kilowatach (kW) mocy umownej.
- Składnik sieciowy zmienny: Opłata za fizyczny przesył energii, której końcowa wartość na fakturze rośnie proporcjonalnie do każdej megawatogodziny (MWh) pobranej z sieci przez dany Punkt Poboru Energii (PPE).
- Urzędowa opłata jakościowa: Koszt pokrywający utrzymanie stabilności parametrów prądu (częstotliwości i napięcia) w całym kraju – jej stawki dla wszystkich firm w Polsce są identyczne i zatwierdza je Urząd Regulacji Energetyki (URE).
- Koszty kar technicznych: Pozycje na fakturze dystrybucyjnej, które pojawiają się po przekroczeniu zamówionej mocy umownej lub w wyniku ponadnormatywnego poboru energii biernej indukcyjnej bądź pojemnościowej (mierzonej w kvarh).
- Zgłoszenie dystrybucji w KSeF: Wszystkie składniki przesyłowe są obowiązkowo wyodrębniane na ustrukturyzowanej fakturze sieciowej, a ich kod XML trafia automatycznie do Krajowego Systemu e-Faktur (KSeF), co ułatwia audyt kosztów stałych spółki.